• Aloe Vera Silvera żel do picia z ekstraktem z pokrzywy LR Health & Beauty Systems

Symbol: 109A-1445B

Aloe Vera jest jedną z najstarszych i o najbogatszej tradycji roślin leczniczych świata. Dostarcza witamin A, C, E oraz witaminy z grupy B, a także kwas foliowy i niacynę. Aktywuje systemy obronne organizmu. Wspomaga odnowę komórek. Działa antyoksydacyjnie. Zawiera szeroki zestaw minerałów: wapń, sód, potas, mangan, chrom icynk. Posiada mikroelementy i pierwiastki śladowe, takie jak: gal, tytan. Jest najbogatszym źródłem mukopolisacharydów — acemannanu. Pokrzywa jest naturalnym źródłem wielu ważnych dla zdrowia substancji, takich jak: witamina A, C, E, żelazo, magnez, wapń, histamina, luteina i krzem. Ponadto pokrzywa zawiera witaminę: C, K, B2, flawonoidy, składniki mineralne jak: wapń, magnez, żelazo, fosfor, mangan, cynk. Korzenie pokrzywy zawierają pektyny, polisacharydy, a także sterol

129.00
szt. Do przechowalni
Wysyłka w ciągu 48 h
Cena dostawy 12
Odbiór osobisty 0
Paczkomaty InPost 12
Kurier FedEx 15
Kurier DHL 15
Poczta Polska Paczka+ 15
Kurier FedEx (Pobranie) 19
Kurier DHL (Pobranie) 19
Poczta Polska (Pobranie) 20
Dostępność Mało
Waga 1.2 kg

Zamówienie telefoniczne: 508385661

Zostaw telefon

Aloe Vera Sivera z ekstraktem z pokrzywy to skuteczny żel z liści aloe vera z dodatkiem ekstraktu z pokrzywy — jakość potwierdzona certyfikatem IASC.

— Bez dodatku cukru*,

— Odpowiedni zwłaszcza dla diabetyków: tylko 0,054 wymienników węglowodanowych (WW) w dziennej porcji,

— Szczególnie lekki: jego kaloryczność to zaledwie 13,5 kJ (3,6 kcal) w dziennej porcji, 

— Najwyższa  zawartość aloesu: 98,2% czystego miąższu z liścia aloesu, 

— 100% dziennego zapotrzebowania na witaminę C.

* Aloe Vera zawiera cukier z natury, np. cenny polisacharyd acemannan.

Aloe Vera jest jedną z najstarszych i o najbogatszej tradycji roślin leczniczych świata. Dostarcza witamin A, C, E oraz witaminy z grupy B, a także kwas foliowy i niacynę. Aktywuje systemy obronne organizmu. Wspomaga odnowę komórek. Działa antyoksydacyjnie. Zawiera szeroki zestaw minerałów: wapń, sód, potas, mangan, chrom icynk. Posiada mikroelementy i pierwiastki śladowe, takie jak: gal, tytan. Jest najbogatszym źródłem mukopolisacharydów — acemannanu.

Pokrzywa jest naturalnym źródłem wielu ważnych dla zdrowia substancji, takich jak: witamina A, C, E, żelazo, magnez, wapń, histamina, luteina i krzem. Ponadto pokrzywa zawiera witaminę: C, K, B2, flawonoidy, składniki mineralne jak: wapń, magnez, żelazo, fosfor, mangan, cynk. Korzenie pokrzywy zawierają pektyny, polisacharydy, a także sterole, kwasy organiczne i sole mineralne.

Skład: 91% Aloe Vera z miodem kwiatowym, 7% miodu kwiatowego, ekstrakt z pokrzywy.

Nie zawiera barwników,

Bez aloiny*.

*zawartość aloiny<0,1mg/kg (ppm)

Zalecane dawkowanie: 3 x 30 ml  dziennie. Idealny do mieszania z sokami owocowymi. Po otwarciu przechowywać w lodówce.

Opakowanie: 1000 ml

 

Korzystne dla zdrowia i urody właściwości aloesu aloe vera znane są już od wieków, jednak w znacznej mierze były lekceważone przez lekarzy i dietetyków.
Decydujące dla uznania aloesu, było odkrycie faktu, że substancje o niepożądanych, ubocznych skutkach znajdują się tylko w skórce aloesowego liścia.

Aloina i emodyna bo i nic mowa, mają silne właściwości przeczyszczające, i długo świat był przekonany, że takie właśnie działanie ma aloes. Jednak liść aloesowy, dokładnie obrany ze skórki (wyfiletowany), nie dość że traci całkowicie właściwości przeczyszczające, to jeszcze ma wielokierunkowe działanie na organizm człowieka.

Aloes, soku z aloesu podnosi odporność, reguluje przemianę materii, poprawia trawienie, przeciwdziała zaparciom, a stosowany zewnętrznie — przyspiesza gojenie ran i regenerację skóry.

Miąższ Aloe Vera jest pozyskiwany z wnętrza liścia i jest pozbawiony przeczyszczających substancji znajdujących się w skórce — aloiny i emodyny. 

Aloes w przewodzie pokarmowym:
— poprawa funkcji trawiennych,
— ulga przy zgadze i niestrawności,
— ulga przy wzdęciach i skurczach jelitowych,
— regulacja wypróżniania,
— regulacja nawracających biegunek,
— wysiłki odchudzania są bardziej efektywne,
— poprawa samopoczucia i wzrost energii.


Aloes w żołądku i dwunastnicy wykazuje działanie przeciwwrzodowe

Miąższ aloesowy wspomaga ochronną akcję śluzu żołądkowego (głównym składnikiem śluzu są wielocukry, które chronią przed samotrawieniem ścian żołądka) przeciwko drażniącym działaniom pepsyny (enzym trawiący białka). Sam aloes tez działa łagodząco, ponieważ w jego skład wchodzi wiele śluzo—wielocukrów bardzo zbliżonych chemicznie do tych, które w celach ochronnych produkuje śluzówka żołądka.
Miąższ aloesowy hamuje nadmierne wydzielanie kwasu solnego przez błonę śluzową żołądka. Ta właściwość przypisuję się antyhistaminowym działaniem aloesu (leki na nadkwasotę działają na zasadzie blokowanie receptora histaminowego).
Aloes działa też na niedokwaśność żołądkową.
Miąższ aloesowy działa bakteriostatycznie i w pewnym stopniu zapobiega rozwojowi bakterii odpowiedzialnej za powstawianie wrzodów żołądka Helicobacter pylori. Wobec uporczywości i skłonności tej bakterii do nawrotów, picie aloesu powinno wspomagać leczenie farmakologiczne i pomagać w dojściu do równowagi po przebytej kuracji antybiotykowej.

Aloes w jelitach ułatwianie prawidłowego wchłaniania pokarmów

Regularne picie soku z aloesu aloe vera, poprawia trawienie i przyswajanie białek w jelicie cienkim.
Stolec zostaje lepiej nawodniony, co usprawnia jego transport przez jelito grube i w efekcie wydalanie. Nawodnienie ma też istotne znaczenie dla prawidłowego wchłaniania soli mineralnych w okrężnicy. Mimo że część mikro- i makroelementów mineralnych wchłania się w jelicie cienkim, w okrężnicy odbywa się tzw. reabsorbcja soli mineralnych z bardzo bogatych w nie treści jelitowych. W tym miejscu rodzi się większość kłopotów z niedoborami mineralnymi u żyjących współcześnie ludzi. Żywność zawiera zbyt mało mikro- i makroelementów i dodatkowo mamy kłopoty z ich prawidłowym ich przyswajaniem. Aloes może tu nam pomoc na dwa różne sposoby:
1. pomiary zmian odczynu pH w środowisku żołądkowo—jelitowym wykazały, że aloes we wszystkich przypadkach zadziałał jak czynnik alkalizujący. U wszystkich badanych odczyn treści jelitowej zbliżył się do wartości optymalnej w tym organie (pH około 5)
2. badania mikrobiologiczne stolca wykazały o wiele mniejsza zawartość przede wszystkim drożdżaków. Stwierdzono natomiast wzrost stężenia bakterii symbiotycznych. Aloes stwarza przyjaznym szczepom bakteryjnym znakomite środowisko do rozwoju. A są one ważne ponieważ produkują niezbędne enzymy, niektóre witaminy an nawet ciała odpornościowe.

Aloes w walce z miażdżycą

Patologiczne zmiany w naczyniach krwionośnych zwane miażdżycą często postępują w ślad za cukrzycą. Zaburzenia tolerancji glukozy, wiążą się zazwyczaj z podwyższonymi poziomami trójglicerydów i cholesterolu we krwi, co przyspiesza zmiany miażdżycowe. Badania na pacjentach wykazały, że po około dwóch tygodniach większość zgłosiła polepszenie samopoczucia. Poziom trójglicerydów we krwi zaczął się zmniejszać po około trzech miesiącach a dobry HDL cholesterol wzrósł o 25%.

Regularne picie aloesu:

— zmniejsza poziom złego LDL cholesterolu,
— zwiększa stosunek dobrego HDL cholesterolu do całkowitego poziomu cholesterolu we krwi,
— zmniejsza poziom trójglicerydów,
— zmniejsza poziom fosfolipidów,
— odkryte w aloesie związki z grupy lektyn mają wybitne działanie antyzakrzepowe.


Aloesowe związki antyutleniające typu fenolowego, o zdolnościach wyłapywania wolnych rodników porównywalnych ze zdolnościami witaminy E.
Aloes działa przeciwmiażdżycowo i co najważniejsze działa kompleksowo, działanie składników aloesu odbywa się u źródeł miażdżycy — tam gdzie rodzi się ona w zaburzeniach przemiany materii. Ważne jest to że aloes nie ma żadnych działań ubocznych.

Aloes przeciwko alergiom pokarmowym
Pod wpływem aloesu procesy gnilne w jelicie grubym ulegają znacznemu zmniejszeniu. (wynik - redukcja stężenia indykanu, który jest produktem bakteryjnego przetwarzania tryptofany w procesach gnilnych). Oznacza to że białka w procesie trawienia zostały lepiej przyswojone w jelicie cienkim, przez co automatycznie stały się mniej dostępne dla bakteryjnej flory jelitowej. Picie aloesu może okazać się pomocne w walce z objawami alergii pokarmowych.
Niecałkowicie rozłożone i strawione białko takie jak gluten ze zbóż czy kazeina z mleka może przedostawać się przez nieszczelną barierę błony śluzowej jelita i trafić do krwiobiegu, gdzie zostaje przez układ odpornościowy uznany jako substancja obca dla ustroju. Wytwarzane są antygeny, gdzie są wychwytywane przez wątrobę. Czasem jednak trafiają do obszaru stawów, gdzie wyzwalają objawy obrzęku, bólu i stanu zapalnego, który nazywamy reumatoidalnym zapaleniem stawów. Aloes wspomaga trawinie białek, co może mieć niemałe znaczenie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz innych chorób związanych z zespołami złego wchłaniania.
Działanie aloesu polega tez na zmniejszaniu liczby antygenów, które stykając się ze ściankami jelita powodują stany zapalne, a gdy przedostają się do krwiobiegu - stany alergiczne. Może wspomagać leczenie stanów zapalnych jelit, colitis, choroby o podłożu autoimmunologicznym, zespól złego wchłaniania, jak celiakia, czy nietolerancja mleka krowiego.

Aloes w wątrobie działanie oczyszczające i osłonowe
Wątroba jest pierwszym organem naszego ciała, do którego trafiają składniki miąższu aloesowego po przedostaniu się do krwiobiegu z jelita cienkiego. A wątroba jest narządem najbardziej obciążonym cywilizacyjnymi śmieciami jak: konserwanty, pestycydy, dodatki smakowe i koloryzujące, spulchniacze, leki pochodzenia syntetycznego. Oprócz funkcji odtruwającej wątroba spełnia inne życiowe zadania jak: umożliwienie przyswajania białek, węglowodanów i tłuszczy, wytwarzanie substancji odpowiedzialnych za prawidłowe krzepnięcie krwi, udział w mechanizmach odpornościowych. Wątroba także bierze udział w usuwaniu produktów przemiany materii.
Badania przeprowadzone na myszach w 2000 roku pokazały, że aloes aloe vera może służyć jako czynnik wydatnie wspomagający usuwanie z organizmu reaktywnych metabolitów, włączając w to chemiczne czynniki rakotwórcze oraz leki. Inne badania na zwierzętach zwróciły uwagę na osłonowe działanie aloesu na wątrobę, na ochronę przed chemiczną genezą powstawania raka wątroby i na hamowanie rozrostu tkanki nowotworowej w wątrobie.
Pijąc regularnie aloes można zapobiec powstawaniu kamieni żółciowych. Jeżeli ktoś jednak cierpi na kamienie żółciowe lub nerkowe, należy zacząć pić aloes od bardzo małych dawek (łyżeczka), zwiększając ją stopniowo zgodnie z własnym samopoczuciem.

Aloes przeciwko cukrzycy
Cukrzyca jest zespołem różnych genetycznie uwarunkowanych i różnych nabytych zaburzeń metabolicznych, których wspólną cechą jest nieprawidłowa tolerancja glukozy w organizmie.
Po wielu badaniach przeprowadzonych na zwierzętach i na chorych ludziach stwierdzono ,ze aloes zawiera czynniki hipoglikemiczne, które obniżają poziom cukru we krwi zarówno przy cukrzycach insulinozależnej jak i insulinoniezależnej. Działanie hipoglikemiczne wykazują głównie polisacharydy o małym ciężarze cząsteczkowym. 
Miąższ aloesowy działa regulująco na metabolizm cukrów, działanie to odbywa się zarówno prze stymulację trzustki do wydzielania insuliny, jak i na poziomie metabolizmu komórki. Reguluje tez niektóre funkcje wątroby.
Aloes nie powoduje obniżenia cukrów u zdrowych osób.
U chorych na cukrzyce, aloes spożywany regularnie powoduje stopniowe obniżenie poziomu cukrów we krwi. Spożywanie miąższu z aloesu poprawia także inne parametry (np. poziom trójglicerydów we krwi) które cukrzyca mocno narusza. Aloes reguluje łagodne [przypadki złej tolerancji glukozy, co może zapobiegać cukrzycy.

Wspomaganie odchudzania aloesem
Zaburzony metabolizm cukrów może też doprowadzić do nadmiernej skłonności do tycia. 80% mieszkańców krajów wysoko rozwiniętych marzy o zrzuceniu paru kilogramów, a połowa z nich stale robi coś w tym kierunku. Jedną z najczęstszych przyczyn porażek w odchudzaniu, jest niemożność zrezygnowania ze słodyczy. Często spotykany objaw rozchwianego metabolizmu cukrów jest tak zwana hipoglikemia po posiłkowa. Receptory glukozy nie reagują prawidłowo na wzrastające po posiłku stężenie cukru we krwi. Prowadzi to do nadmiernego zaniżenia poziomu cukru w ok. 2—4 godzin po posiłku. Organizm daje wtedy sygnał że trzeba koniecznie coś wtedy zjeść, najlepiej słodkiego. Tak właśnie rodzi się największy wróg odchudzania - podjadanie.
Aloes, który obniża cukier u cukrzyków, nie powoduje jeszcze większych dołków cukrowych w przypadku ukrytej, po posiłkowej hipoglikemii u niecukrzyków. Wręcz przeciwnie — używany regularnie wyraźnie łagodzi jej objawy. Aloes, nazywany katalizatorem przemiany materii, jest coraz częściej polecany w tzw, klinikach zdrowego odchudzania.

Aloes, a odporność organizmu
Aloes działa jak immunoregulator. W sposób naturalny wzmacnia odporność komórkową i humoralną.
Odporność komórkowa — procesy polegające na rozpoznawaniu i reagowaniu na intruzów przez odpowiednie komórki. Mogą to być makrofagi lub limfocyty T.
Odporność humoralna — obronne działanie płynów ustrojowych, głównie krwi. W limfocytach B powstają komórki przeciwciała, które powodują rozpad bakterii.
Oba te mechanizmy są ze sobą mocno powiązane. Wspierane przez szereg innych procesów stanowią komplet tak zwanej odporności czynnej.

Różnorakie badania przeprowadzane na przestrzeni lat wykazały że:
— składniki miąższu aloesowego wpływają na wzrost wytwarzania przeciwciał przez limfocyty B,
— wyizolowany z miąższu acemannan wpływa na wzrost cytokin oraz dynamikę wytwarzania i funkcji cytotoksycznych limfocytów-T,
— acemannan powoduje też że makrofagi produkują o wiele więcej tlenku azotu, który jest jedna z substancji używanych przez komórki w walce z intruzami układu odpornościowego wirusami i komórkami nowotworowym
— wyizolowany z miąższu alprogen ma działanie antyalergiczne, hamuje wydzielanie histaminy i leukotrienu,
— miąższ powoduje wzrost procesów fagocytozy u pacjentów z astmą oskrzelową,
— aloeride zawarty w aloesie (tylko około 0,015%) odpowiada za aktywacje makrofagów.
Makrofag to komórka tkanki łącznej, wywodząca się z komórek prekursorowych pochodzących ze szpiku kostnego. Bezpośrednio wywodzi się z monocytów, które opuściły krew.
Makrofagi dzielą się na osiadłe i wędrujące. Głównym ich zadaniem jest funkcja obronna organizmu: fagocytoza oraz synteza różnych produktów biorących udział w procesach immunologicznych. Przeciętny makrofag może sfagocytować do 100 bakterii.

Aloes a wirusy

W walce z wirusami możemy liczyć tylko na możliwości odpornościowe naszego organizmu. Z zakażeniami bakteryjnymi możemy walczyć za pomocą antybiotyków. Wirusy potrafią wtargnąć do wnętrza komórki i korzystać z jej DNA dla własnego rozmnażania. Wirusy także zabierają komórkom organizmu wszystkie substancje odżywcze. Aby poradzić sobie z wirusami, niezbędny jest prawidłowo działający system odpornościowy, w tym limfocyty-T, których działanie polega na niszczeniu błon komórkowych zaatakowanych przez wirusa komórek.
Acemannan, jeden ze składników miąższu występujący w dużych ilościach, wykazuje bezpośredni wpływ na układ odpornościowy, aktywując i stymulując makrofagi, monocyty, wytwarzania przeciwciał i funkcje limfocytów-T. Ten długocząsteczkowy cukier ułatwia nawiązywanie kontaktu makrofagów z białkiem antygenu (na przykład wirusa) stymulując tym samym proces fagocytozy (W drodze fagocytozy komórka pochłania duże cząstki pokarmowe np. bakterie).
Polisacharydy zawarte w miąższu znacznie zwiększają ilość przeciwciał wirusa Coxsackie, który wywołuje zaburzenia odporności, doprowadzając do między innymi zniszczenia komórek wytwarzających insulinę w trzustce (u ludzi takich rozwija się cukrzyca typu I)
Picie aloesu przez osoby z AIDS, powoduje przyrost energii, spadek gorączki, zmniejszenie potów nocnych, zelżenie objawów kaszlu lub biegunki, przyrost wagi ciała, zelżenia anemii.

Aloes w walce z grzybicami

Grzyby, tak samo jak wirusy potrafią mutować, aby zmylić nasz układ odpornościowy. Grzyb Candida albicans, potrafi modyfikować swoje geny a także uodparnia się na kolejne stosowane przeciwko niemu farmaceutyki. Silny układ odpornościowy potrafi jednak poradzić sobie z wirusami jak i z grzybicami.
Candida powoduje ogromne osłabienie organizmu, jeśli zagnieździ się w jelitach, niszcząc tam naturalną florę bakteryjną. Obecnie większość badaczy skłania się ku stwierdzeniu że ogólny spadek odporności w skali całego świata ma ścisły związek z zagrzybieniem ludzkich jelit, co następuje w wyniku złej diety, chemizacji pożywienia, oraz nadużywania antybiotyków. Pamiętajmy o piciu aloesu
dla promowania prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach, co buduje nam odporność organizmu.
Aloes ma grzybobójcze właściwości, stosowany zarówno wewnętrznie jako miąższ do picia, jak i stosowany zewnętrznie. 

Aloes i odporność skórna
Skóra ludzka ma powierzchnię około 2m kwadratowe. Na tej niemałej powierzchni rozmieszczone są tzw komórki Langerhansa (inne niż w trzustce), które spełniają ważną role w układzie odpornościowym. W nieco głębszych warstwach skóry żyją też makrofagi, które jako pierwsze reagują na jej uszkodzenia.
Podkreśla się ze oparzenia słoneczne mogą osłabiać układ odpornościowy. Promienie UVB nie tylko mogą powodować raka skóry, ale mają wpływ na uszkodzenia ogólnego systemu odpornościowego, czyniąc nas bezbronnymi na ataki wirusów czy grzybów. Narażanie skóry na promieniowanie UVB upośledza jej zdolność do odpowiedzi immunologicznej, co ma wpływ nie tylko na naszą skórę, ale tez na cały organizm. Aloes łagodzi poparzenia słoneczne, ale też działa jako naturalny filtr.
Aloes chroni też przed mechanizmami powodującym zarówno nadwrażliwość kontaktową (na alergeny) jak i nadwrażliwość typu przedłużonego (na mikroorganizmy).


Mukopolisacharydy — tajna broń aloesu
Mukopolisacharydy to naturalne wielocukry o długim łańcuchu węglowym, i według niektórych badaczy, te substancje to aloesowe "coś" co powoduje niezwykłe działanie tej rośliny.

Najsłynniejszym jest acemannan który ma duży stymulacyjny wpływ na aktywność układu odpornościowego, szczególnie makrofagów (komórek obronnych), a literatura określa acemannan jako jeden z najsilniejszych immunomodulatorów pochodzenia roślinnego.
Mukopolisacharydy są niezbędnymi, aktywnymi składnikami każdej żywej komórki i do ich licznych funkcji należą:

— tworzenie błoniastej warstwy ochronnej wewnątrz jelit, która zapobiega absorpcji toksyn do krwiobiegu,
— tworzenie szczelnych barier w ściankach komórkowych ( ważne dla obrony przed przenikaniem wirusów),
— nawilżanie tkanki chrzęstnej,
— wspomaganie przepływu płynów ustrojowych (przez regulowanie ich równowagi ilościowej),
— zapewnianie prawidłowej wymiany gazowej w pęcherzykach płucnych,
— ułatwianie absorpcji wody, elektrolitów i substancji odżywczych w przewodzie pokarmowym.

Organizm ludzki potrafi sam wytwarzać większość niezbędnych mukopolisacharydów, ale tylko do czasu zakończenia wzrostu.
Po okresie dojrzewania ciało jest uzależnione od dostaw związków wielocukrów wraz z pożywieniem. Wielu z nas cierpi z powodu ich niedoborów. Objawia się częstymi infekcjami wirusowymi, problemami ze stawami, dokuczającymi korzonkami, niedotlenieniem, toksykacją, złym trawieniem.
Warto w takich przypadkach zacząć od picia aloesu, który jest najbogatszym roślinnym źródłem mukopolisacharydów.

Aloes — roślina od oparzeń

Świat medyczny wykazał zainteresowanie tą cechą aloesu po roku 1935, kiedy to prof. Collins opublikował pierwsze wyniki badań nad zastosowaniem miąższu aloesowego w leczeniu oparzeń popromiennych. Ten rodzaj oparzeń jest wyjątkowo trudny do leczenia, a medycyna w tamtych czasach była bezradna wobec takich uszkodzeń skóry.

Inne badania z 1980 roku wykazały że pacjenci po oparzeniach leczeni penicylina i aloesem równocześnie wykazywali o wiele szybszy proces gojenia i ustępowania stanu zapalnego, a także mniej cierpieli z powodu świądu, który zawsze towarzyszy gojeniu ran oparzeniowych. Również blizny u tych pacjentów były mniejsze i nie przejawiały tendencji do przerostu i tworzenia się tak zwanych bliznowców. Aloes aloe vera to roślina stworzona do leczenia uszkodzeń skóry spowodowanych wysoką temperaturą jak również zimnem, promieniowaniem jonizującym lub prądem elektrycznym.
Aloes dodatkowo nie tylko nie kłóci się z powszechnie stosowanymi lekami dermatologicznymi, również maściami steroidowymi, ale jeszcze powoduje usprawnienie ich działania.

Aloes aloe vera stosowany na oparzenia :

— wnika bardzo głęboko w warstwy naskórka,
— reguluje odczyn kwasowo-zasadowy skóry,
— hamuje namnażanie się bakterii, wirusów i grzybów,
— działa przeciwzapalnie i ściągająco,
— łagodzi ból i świąd,
— nawilża skórę,
— rozszerza naczynia krwionośne i przyspiesza podskórne krążenie krwi,
— stymuluje podziały komórkowe, przyspiesza regeneracje tkanek.

Źródła:
Na podstawie książki dr. Olejnik "Aloes na co dzień"

Podpis
E-mail
Zadaj pytanie
  • Producenci